مریج

مریج . [ م َ ] (ع ص ) شوریده و آمیخته . (دهار) (مهذب الاسماء). أمر مریج ؛ کار مختلط و مشتبه . (منتهی الارب ) (از اقرب الموارد). درهم آمیخته . مختلط : بل کذبوا بالحق لما جأهم فَهُم ْ فی أمر مریج . (قرآن ٥/٥٠). ◄ خوط مریج ؛ شاخ درآمده در شاخها. (منتهی الارب ) (از اقرب الموارد). ◄ (اِ) استخوانک سپید اندرون سرون و شاخ . ج، أمرجة. (از منتهی الارب ) (از اقرب الموارد).