مریط
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مریط. [ م ُ رَ ] (اِخ ) نام جد هاشم بن حرملة. (منتهی الارب ).
مریط. [ م َ ] (ع ص، اِ) تیر بی پَر. (منتهی الارب ) (از اقرب الموارد). ج، مِراط. (منتهی الارب ). ◄ مابین رستنگاه موی و بند دست و پای ستور و سم آن . ◄ هر یک از دو رگ بدن که به نام مریطان خوانده می شوند. (از منتهی الارب ) (از اقرب الموارد).