مریغ

مریغ. [ م ُ رَی ْ ی َ ] (ع ص ) نعت مفعولی از مصدر ترییغ. رجوع به ترییغ شود. ◄ خاک آلوده از هر چیز. (منتهی الارب ) (از اقرب الموارد).