مزادکه
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مزادکه . [ م َ دِ ک َ ] (اِخ ) جمع مکسر مزدکی . مزدکیان : که سر همه ٔ دهریان حکماء اول بوده اند و رؤوس مزادکه چون ... (کتاب النقض ص ٤٧٠). و مزادکه و دهریه و فلاسفه و اباحتیان این است .(کتاب النقض ص ١٠١). رجوع به مزدک و مزدکیان شود.