مزاعم
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مزاعم . [ م َ ع ِ ] (ع اِ) خصومت و منازعت . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء). یقال هذا أمر فیه مزاعم . ◄ هر امر مشکوک که طرف وثوق و اعتماد نباشد. یقال فی قول فلان مزاعم . (ناظم الاطباء).
مزاعم . [ م ُ ع ِ ] (ع ص ) شاهد. رجوع به مزاعمت شود.