مزاعمت

(مُ عَ مَ) [ ع. مزاعمة ]<BR>۱- (مص م.) انبوهی کردن.<BR>۲- (اِمص.) انبوهی.<br>

(مُ عَ مَ) [ ع. مزاعمه ] ۱- (مص م.) انبوهی کردن. ۲- (اِمص.) انبوهی.

مزاعمت . [ م ُ ع َ م َ ] (ع مص ) مزاعمة. رجوع به مزاعمه شود. ◄ شهادت : این هر دو لفظ [ شهادت و مزاعمت ] بر یکی معنی همی روند. (التفهیم ص ٤٨٠). ◄ طلب کردن کوکب است زعامت برجی را که در او حظی دارد به اتصال نظر یا به اتصال محل و آن کوکب را مزاعم آن برج خوانند و شهادت دو نوع بود یکی مزاعمت و دیگر دلالت بر غرض طالع سایل و بدین سبب مزاعم را شاهد خوانند و دلیل را نیز. (کفایة التعلیم از حاشیه ٔ صفحه ٔ ٤٨٠ التفهیم چ جلال همائی ).