مزمجر

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

مزمجر. [ م ُ زَ ج ِ ] (ع ص ) شیر غرنده . (اقرب الموارد) (آنندراج ) (ناظم الاطباء) (از منتهی الارب ).