مزمومة

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

مزمومة. [ م َ م َ ] (ع ص ) مؤنث مزموم : نعل مزمومة؛ نعلین زمام کرده . (مهذب الاسماء).