مساوفة
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مساوفة. [ م ُ وَ ف َ ] (ع مص ) راز گفتن با کسی . (منتهی الارب ). مسارة. (اقرب الموارد). ◄ پس افگندن کار را. (منتهی الارب ). مماطلة. ◄ همدیگر را بوئیدن . (اقرب الموارد). ◄ خوابانیدن زن را با خود. (منتهی الارب ).