مسبحی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مسبحی . [ م ُ س َب ْ ب ِ ] (اِخ ) محمدبن عبیداﷲبن احمد، ملقب به عزالملک . از امرا و مورخان و ادبای قرن چهارم و پنجم هجری . اصل او از حران است و به سال ٣٦٦ هَ . ق . در مصر متولد شد و به سال ٤٢٠ هَ . ق . در همین سرزمین درگذشت . او را تألیفات بسیاری است، از جمله : تاریخ المغاربة و مصر، مشهور به مختارالمسبحی التلویح و التصریح، مختارالاغانی و معانیها و قصص الانبیاء. درک البغیة.... (از الاعلام زرکلی ج ٧ ص ١٤٠) (از وفیات الاعیان ) (از شذرات الذهب ).