مسبرت

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

مسبرت . [ م ُ س َ رَ ] (ع ص ) نعت مفعولی از مصدر سبرتة. رجوع به سبرتة شود. ◄ رجل مسبرت ؛ مرد بی موی . (منتهی الارب ) (اقرب الموارد).