مسبور
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مسبور. [ م َ ] (ع ص ) نعت مفعولی از مصدر سبر. رجوع به سبر شود. ◄ نیکوهیئت از اشخاص و اشیاء. (اقرب الموارد) (منتهی الارب ).
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مسبور. [ م َ ] (ع ص ) نعت مفعولی از مصدر سبر. رجوع به سبر شود. ◄ نیکوهیئت از اشخاص و اشیاء. (اقرب الموارد) (منتهی الارب ).