مستبطی

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

مستبطی ٔ. [ م ُ ت َطِءْ ] (ع ص ) نعت فاعلی از استبطاء. بطی ٔشمارنده . (منتهی الارب ) (اقرب الموارد). رجوع به استبطاء شود.