واژه جو

مستبقی

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

مستبقی . [ م ُ ت َ ] (ع ص ) نعت فاعلی از مصدر استبقاء. باقی گذارنده . (منتهی الارب ) (اقرب الموارد). رجوع به استبقاء شود.

معنی مستبقی | واژه جو