مستثقل
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مستثقل . [ م ُ ت َ ق ِ ] (ع ص ) نعت فاعلی از مصدر استثقال . آنچه سنگین باشد. ◄ کسی که چیزی را سنگین بیابد. ◄ احساس کننده ٔ سنگینی کسی . (اقرب الموارد). ◄ سست از بیماری یا از خواب یا از لوم و بخل . (منتهی الارب ). رجوع به استثقال شود.