مستثیب
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مستثیب . [ م ُ ت َ ] (ع ص ) نعت فاعلی از مصدر استثابة. ◄ باز پس گیرنده ٔ مال . (اقرب الموارد). ◄ پاداش خواهنده از کسی . (اقرب الموارد) (ناظم الاطباء). ◄ آنکه ثواب می کند. (ناظم الاطباء). رجوع به استثابة شود.
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مستثیب . [ م ُ ت َ ] (ع ص ) نعت فاعلی از مصدر استثابة. ◄ باز پس گیرنده ٔ مال . (اقرب الموارد). ◄ پاداش خواهنده از کسی . (اقرب الموارد) (ناظم الاطباء). ◄ آنکه ثواب می کند. (ناظم الاطباء). رجوع به استثابة شود.