مستحدث
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مستحدث . [ م ُ ت َ دِ ] (ع ص ) نعت فاعلی از مصدر استحداث . چیز نو پیدا کننده . (غیاث ) (آنندراج ). از نو پیدا کننده . (ناظم الاطباء). نو و جدید یابنده ٔ خبر و امثال آن . ◄ آغازکننده . ابداع کننده . (اقرب الموارد). رجوع به استحداث شود.
مستحدث . [ م ُ ت َ دَ ] (ع ص ) نعت مفعولی از استحداث . چیز نو پیدا کرده شده . (غیاث ) (آنندراج ). نوآورده و نویافته . (ناظم الاطباء). خبر و امثال آن که آن را نو و جدید یابند. (اقرب الموارد). ◄ آغاز شده و ابداع گشته . (اقرب الموارد). رجوع به استحداث شود.