مسترقع
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مسترقع. [ م ُت َ ق ِ ] (ع ص ) نعت فاعلی از استرقاع . جامه ٔ درپی خواه شونده . (منتهی الارب ). جامه که موقع وصله کردن آن رسیده باشد. (اقرب الموارد). رجوع به استرقاع شود.
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مسترقع. [ م ُت َ ق ِ ] (ع ص ) نعت فاعلی از استرقاع . جامه ٔ درپی خواه شونده . (منتهی الارب ). جامه که موقع وصله کردن آن رسیده باشد. (اقرب الموارد). رجوع به استرقاع شود.