مستضری

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

مستضری . [ م ُ ت َ ] (ع ص ) نعت فاعلی از استضراء. به فریب شکارکننده . (منتهی الارب ) (اقرب الموارد). رجوع به استضراء شود.