مستطیلة

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

مستطیلة. [ م ُ ت َ ل َ ] (ع ص ) تأنیث مستطیل که نعت فاعلی است از استطالة. رجوع به مستطیل و استطالة شود.