مستظل

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

مستظل . [ م ُ ت َ ظِل ل ] (ع ص ) نعت فاعلی از استظلال، سایه خواه و طالب سایه و سایه جوی . (منتهی الارب ). سایه نشین . رجوع به استظلال شود.