مستعذی

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

مستعذی . [ م ُ ت َ ذا ] (ع ص، اِ) نعت مفعولی از استعذاء. مکانی که شخص راموافق آید. (اقرب الموارد). رجوع به استعذاء شود.