مستعز
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مستعز. [ م ُ ت َ ع ِزز ] (ع ص ) نعت فاعلی از استعزاز. غلبه کننده بر کسی . (اقرب الموارد). ◄ ریگ سخت شده . (ناظم الاطباء) (اقرب الموارد). ◄ مرض مستولی . (ناظم الاطباء). و رجوع به استعزاز شود.
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مستعز. [ م ُ ت َ ع ِزز ] (ع ص ) نعت فاعلی از استعزاز. غلبه کننده بر کسی . (اقرب الموارد). ◄ ریگ سخت شده . (ناظم الاطباء) (اقرب الموارد). ◄ مرض مستولی . (ناظم الاطباء). و رجوع به استعزاز شود.