مستعلی

(مُ تَ) [ ع. ] (اِفا.)<BR>۱- بلند برآمده.<BR>۲- غلبه کننده، قهر کننده.<br>

(مُ تَ) [ ع. ] (اِفا.) ۱- بلند برآمده. ۲- غلبه کننده، قهر کننده.

مست علی . [ م َ ع َ ] (اِخ ) دهی است از دهستان بالارخ بخش کدکن شهرستان تربت حیدریه . ١٧٦ تن سکنه دارد. واقع در ٣٥هزارگزی شرق کدکن و سر راه شوسه . آب آن از قنات و راه آن مالرو است . (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ٩).

مست علی . [ م َ ع َ ] (اِخ ) دهی است از دهستان عثمانوند بخش مرکزی شهرستان کرمانشاهان . واقع در ٣٨هزارگزی جنوب شرقی کرمانشاه و ٣هزارگزی سرجوب . آب آن از رودخانه ٔ بایوند و راه آن مالرو است . (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ٥).

مستعلی . [ م ُ ت َ ] (ع ص ) نعت فاعلی از استعلاء. بلند و بلند برآمده . (منتهی الارب ). مرتفع. ◄ بالارونده . ◄ غلبه کننده . (اقرب الموارد). ◄ حروف مستعلی یا استعلاء؛ هفت حرف است از حروف الفبا یعنی : خ، ص، ض، ط، ظ، غ، ق . و رجوع به مستعلیات و مستعلیة شود. ◄ در اصطلاح احکام نجوم، کوکبی که استعلا دارد. (یادداشت مرحوم دهخدا). رجوع به استعلاء شود.