مستغفری
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مستغفری . [ م ُ ت َ ف ِ ] (حامص ) طلب مغفرت . آمرزش خواهی .
مستغفری . [ م ُ ت َ ف ِ ] (اِخ ) جعفربن ابی علی محمد نسفی سمرقندی مکنی به ابوالعباس، محدث و فقیه قرن پنجم هَ. ق . رجوع به ابوالعباس مستغفری در همین لغت نامه و ریحانة الادب ج ٥ ص ٣٠٣ و الاعلام زرکلی ج ٢ ص ١٢٣ شود.