مستفل
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مستفل . [ م ُ ت َ ف ِل ل ] (ع ص ) نعت فاعلی از استفلال . اندک گیرنده از چیزی . (از اقرب الموارد) (از منتهی الارب ). رجوع به استفلال شود.
مستفل . [ م ُ ت َ لِن ْ ] (ع ص ) مستفلی . رجوع به مستفلی و استفلاء شود.
مستفل .[ م ُ ت َ ف ِ ] (ع ص ) نعت فاعلی از استفال . نازل و فرود آینده . (از اقرب الموارد). رجوع به استفال شود.