مستفیه
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مستفیه . [ م ُ ت َ ] (ع ص ) نعت فاعلی از استفاهة. مرد بسیارخوار. (از منتهی الارب ). کسی که اکل و شرب او افزون شده باشد پس از اندک بودن . (از اقرب الموارد). رجوع به استفاهة شود.
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مستفیه . [ م ُ ت َ ] (ع ص ) نعت فاعلی از استفاهة. مرد بسیارخوار. (از منتهی الارب ). کسی که اکل و شرب او افزون شده باشد پس از اندک بودن . (از اقرب الموارد). رجوع به استفاهة شود.