مستقص
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مستقص . [ م ُ ت َ ق ِص ص ] (ع ص ) نعت فاعلی از استقصاص . قصاص گرفتن خواهنده از کسی . (از منتهی الارب ) (اقرب الموارد). رجوع به استقصاص شود.
مستقص . [ م ُ ت َ صِن ْ ] (ع ص ) مستقصی . رجوع به مستقصی و استقصاء شود.