مستلج
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مستلج . [ م ُ ت َ ل ِج ج ] (ع ص ) نعت فاعلی از استلجاج . ستیهنده و تمردکننده در سوگند ونادهنده ٔ کفاره به گمان صدق . (ناظم الاطباء) (از منتهی الارب ) (از اقرب الموارد). رجوع به استلجاج شود.
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مستلج . [ م ُ ت َ ل ِج ج ] (ع ص ) نعت فاعلی از استلجاج . ستیهنده و تمردکننده در سوگند ونادهنده ٔ کفاره به گمان صدق . (ناظم الاطباء) (از منتهی الارب ) (از اقرب الموارد). رجوع به استلجاج شود.