مستمسک

(مُ تَ س) [ ع. ] (اِمف.)<BR>۱- چیزی که به آن چنگ بزنند.<BR>۲- در فارسی ؛ بهانه، عذر، دستاویز.<br>

(مُ تَ س) [ ع. ] (اِمف.) ۱- چیزی که به آن چنگ بزنند. ۲- در فارسی ؛ بهانه، عذر، دستاویز.

مستمسک . [ م ُ ت َ س ِ ] (ع ص ) نعت فاعلی از استمساک . معتصم و چنگ درزننده . (از اقرب الموارد) (از غیاث ) (از آنندراج ). ج، مستمسِکون . و رجوع به استمساک شود : أم آتیناهم کتاباً مِن قبله فَهُم به مستمسِکون . (قرآن ٢١/٤٣).

مستمسک . [ م ُ ت َ س َ ] (ع ص، اِ) آنچه بدان چنگ زنند. مَعض ّ. (منتهی الارب ) (از اقرب الموارد) : عدل شاه مستعان مظلومان، مستغاث مظلومان و مستمسک مهجوران است . (سندبادنامه ص ١١٢). ◄ بهانه . دست آویز. دلیل . عذر.

آتو، آویزگاه، بهانه، دستاویز، گزک سند، وسیله

دستاویز