مستمعز
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مستمعز. [ م ُ ت َ ع ِ ] (ع ص ) نعت فاعلی از استمعاز. کوشش کننده در کار. (از اقرب الموارد). رجوع به استمعاز شود.
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مستمعز. [ م ُ ت َ ع ِ ] (ع ص ) نعت فاعلی از استمعاز. کوشش کننده در کار. (از اقرب الموارد). رجوع به استمعاز شود.