مستنسب

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

مستنسب . [ م ُ ت َ س ِ ] (ع ص ) نسب کسی را ذکرکننده . ◄ درخواست کننده از کسی که به وی منتسب شود. (از اقرب الموارد). رجوع به استنساب شود.