مستکبری

مستکبری . [ م ُ ت َ ب ِ ] (حامص ) مستکبر بودن . استکبار داشتن . متکبر بودن : سپیدار مانده ست بی هیچ چیزی ازیرا که بگزید مستکبری را. ناصرخسرو. برو شکر کن چون به نعمت دری که محرومی آید ز مستکبری . سعدی (بوستان ).