مستکرم
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مستکرم . [ م ُ ت َ رِ ] (ع ص ) نعت فاعلی از استکرام . بزرگواری بدست آورنده . (از منتهی الارب ). ◄ چیزی نفیس و گرامی پیداکننده وچیزی گرامی خواهنده و کریم و گرامی یابنده . (از منتهی الارب ) (از اقرب الموارد). رجوع به استکرام شود.