مسجد اعظم
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مسجد اعظم . [ م َ ج ِ دِ اَ ظَ ] (اِخ ) مسجدی است در شهر قم که به دستور مرحوم آیةاﷲ حسین بروجردی در سال ١٣٧٤ هَ. ق . در جنب صحن حضرت معصومه (ع ) بنا گردید. معمار آن حسین لرزاده و کاشی تراش آن حسین برهانی اصفهانی وبنّای آن محمد غلامعلی شعرباف است . مساحت مسجد در حدود ١١هزار متر مربع است که چهارهزار متر مربع آن زیربنا است . کتابخانه، دستگاه تهویه، قرائتخانه، آبدارخانه، کشیک خانه، وضوخانه و یک دستگاه چاه عمیق دارد ودارای موقوفاتی است که نیکوکاران وقف آن کرده اند.