مسجد سلیمان
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مسجد سلیمان . [ م َ ج ِ س ُ ل َ / ل ِ ] (اِخ ) شهر مسجدسلیمان در ١٤٥هزارگزی شمال شرقی اهواز در طول ٣٩ درجه و ١٧ دقیقه و ٣٠ ثانیه و عرض ٣١ درجه و ٥٩ دقیقه قرار دارد. هوای شهر گرمسیر و بادهای گرمی که در تابستان از کوههای آن بر می خیزد بسیار سوزان است . آب مشروبی شهر از ١٦هزارگزی در محلی به نام گدارلندر بوسیله ٔ لوله از رودخانه ٔ کارون گرفته شده و پس از تصفیه به مصرف میرسد. از آثار قدیم خرابه های متعددی در اطراف شهر دیده می شود. بواسطه ٔ وجود ارتفاعات و تپه ها خیابانهای منظم ومستقیمی ندارد بلکه در پای هر تپه ناحیه ای از شهر واقع شده است و محله های آن عبارت است از: بی بی یان، گلسه، تمبی، سرآباد، برمسجد، چشمه علی، میدان تفتون، نفتک و غیره . اهمیت این شهر از لحاظ وجود چاههای نفت می باشد و در سال ١٢٩٠ هَ . ش . نفت خام بوسیله ٔ لوله از این محل به آبادان برده شده است . سکنه ٔ شهر در حدود ٣٠هزار تن است که اغلب کارمندان و کارگران شرکت نفت هستند. ادارات دولتی بخش، در مسجدسلیمان قرار دارد، و به اهواز، شوشتر، لالی، نفت سفید و هفتگل راه شوسه ٔ اسفالته دارد. (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ٦).
مسجدسلیمان . [ م َ ج ِ س ُ ل َ / ل ِ ] (اِخ ) یکی از بخشهای شهرستان اهواز که محدود است از شمال به بخش قلعه زراس و رودخانه ٔ کارون، از جنوب به بخش هفتگل، از مغرب به شهرستان شوشتر، از مشرق به بخشهای انده و قلعه زراس . منطقه ای است کوهستانی با هوای گرمسیر که بواسطه ٔ وجود کوههای خشک و گچی و فقدان آب و جنگل و وزش بادهای سوزان، هوای تابستان آن بسیار گرم و طاقت فرسا است و در اغلب سالها درجه ٔ حرارت هوا در تابستان به ٥٨ درجه ٔ سانتیگراد رسیده است . رودخانه ٔ کارون از این بخش می گذرد و آب مورد احتیاج اهالی از آن تأمین می گردد.این بخش از نظر وجود معادن نفت یکی از نقاط پرارزش کشور است، و تاکنون در حدود ٢٥٠ حلقه چاه نفت در آن حفر شده است . راههای اسفالته ٔ متعددی در نقاط مختلف بخش احداث گردیده است . مرکز بخش شهر مسجدسلیمان است که در حدود ٣٠هزار تن سکنه دارد. این بخش از ٦ دهستان به نامهای حومه، زیلائی، ترکه دز، جهانگیری، تل بزان، بیک مهد تشکیل شده و جمعاً دارای ٩٧ آبادی است . سکنه ٔ بخش به اضافه ٔ نفوس شهر در حدود ٥١هزار تن است . وقرای مهم آن عبارت است از: چشمه علی، باور صاد، خواجه آباد و شیخ آباد. (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ٦).