مسجدین
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مسجدین . [ م َ ج ِ دَ] (ع اِ) تثنیه ٔ مسجد (در حالت نصبی و جری ) که هرگاه بطور اطلاق آید مقصود مسجد مکه و مسجد مدینه است .
مسجدین . [ م َ ج ِ دَ ] (اِخ ) دهی است از دهستان مهربان بخش کبودراهنگ همدان . واقع در ٦٥هزارگزی شمال غربی قصبه ٔ کبودراهنگ و ٢٤هزارگزی مشرق راه شوسه ٔ همدان به بیجار. آب آن از چشمه ها و رودخانه ٔ شیخ جراح و راه آن مالرو است و در تابستان از طریق النکو و شیخ جراح اتومبیل میتوان برد. بنای زیارتگاهی به نام قوشه گنبد که بین مسجد بالا و شیخ جراح واقع شده از آثار قدیم آن است . (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ٥).