مسجف
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مسجف . [ م ُ ج ِ ] (ع ص ) شب تاریک شده . (از منتهی الارب ) (از اقرب الموارد). و رجوع به اسجاف شود.
مسجف . [ م ُ س َج ْ ج ِ ] (ع ص ) نعت فاعلی از تسجیف . فروگذارنده ٔ پرده بر خانه . (از منتهی الارب ) (از اقرب الموارد). و رجوع به تسجیف شود.