مسربخ
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مسربخ . [م ُ س َ ب َ ] (ع ص ) دور و دراز: مَهْمَه مسربخ ؛ بیابان دور و دراز. (از منتهی الارب ) (از اقرب الموارد).
مسربخ . [ م ُ س َ ب ِ ] (ع ص ) کسی که در نیم روز راه رود. (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). رجوع به سربخة شود.