مسعود سعد سلمان | دیوان اشعار | رباعیات | شماره ۱۲۲

شاها ملکا همه ثناگوی تواند خوشخو ملکی فتنه خوشخوی تواند یک شهر به جان و دل هوا جوی تواند باز آی که در آرزوی روی تواند