مسعود سعد سلمان | دیوان اشعار | رباعیات | شماره ۱۳۱

اول گردون ز رنج در تابم کرد در اشک دو دیده زیر غرقابم کرد پس بخشش نوساخته اسبابم کرد واندر زندان به ناز در خوابم کرد