مسعود سعد سلمان | دیوان اشعار | رباعیات | شماره ۱۷۰

این ابر چراست روز وشب چشم توتر وی فاخته زار چند نالی به سحر ای لاله چرا جامه دریدی در بر از یار جدایید چو مسعود مگر