مسعود سعد سلمان | دیوان اشعار | رباعیات | شماره ۲۹۴

آنکو گوید هست قضا تیشه من یک شاخ نتابد زدن از بیشه من اندیشه شده ست از جهان پیشه من کس را نبود طاقت اندیشه من