مسعود سعد سلمان | دیوان اشعار | رباعیات | شماره ۳۹۴

چون موی شدم رنج هر بیدادی در عشق ندید کس چو من ناشادی برخیزد اگر وزد به من بر بادی چون چنگ مرا ز هر رگی فریادی