مسعودی مروزی

مسعودی مروزی . [ م َ ی ِ م َ وَ ] (اِخ ) یکی از شاعران اواخر قرن سوم و اوایل قرن چهارم هجری که اطلاعات ناقصی از احوال او در دست است . او نخستین کسی است که شروع به نظم روایات تاریخی و حماسی ایران کرد وشاهنامه ٔ منظومی پدید آورد، ولی از این شاهنامه ٔ اواطلاعی فراوان در دست نیست، و ثعالبی نام آن را در غرر اخبار ملوک الفرس (ص ١٠) آورده است : و زعم المسعودی فی مزدوجته بالفارسیة أن طهمورث بَنی قهندز مرو... و ذکر المسعودی المروزی فی مزدوجته الفارسیة انه قتله [ أی قتل البهمن الزال ] و لم یبق علی أحد من ذریته و این مسعودی پیش از سال ٣٥٥ هَ .ق . بوده است، ولی حدود آن معلوم نیست و اینکه می گوئیم پیش از ٣٥٥برای این است که نام او در مقدسی نیز آمده است چنین : و قد قال المسعودی فی قصیدته المحبرة بالفارسیة: نخستین گیومرث آمد به شاهی گرفتش به گیتی درون پیشگاهی (کذا) چو سی سالی به گیتی پادشا بود که فرمانش به هر جائی روا بود. (و آخرین بیت کتاب این است ): سپری شد زمان خسروانا چو کام خویش راندند در جهانا. (البدء و التاریخ مقدسی ).