مسلمات
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مسلمات . [ م ُ س َل ْ ل َ ] (ع ص، اِ) ج ِ مسلّمة. (اصطلاح منطق ) آن مقدمه ها که چون خصم تسلیم کند پس بروی به کار داری، خواهی حق یا مشهور یا مقبول باش و خواهی مباش . مسلمات مشهور یک تنند که خصم است و مشهور است مسلم جماعت مردم . (دانشنامه ٔعلائی صص ٥٣ - ٥٤). مشهورات و مسلمات مقدمه ٔ قیاس جدلی اند. (دانشنامه ٔ علائی ص ٥٥). نام مجموع سیزده صنف از شانزده صنف تصدیقات مقدماتی یا مبادی قیاسات . (ازاساس الاقتباس ص ٣٤٥ و صص ٣٤٧-٣٤٨). مقدماتی که مخاطب اعتراف به آن دارد هرچند مطابق با واقع نباشد و فرق آن با مشهورات آن است که در مشهورات اعتراف عامه معتبر است و در مسلمات تنها اعتراف مخاطب بسنده است . (یادداشت مرحوم دهخدا). قضایائی که صحت آنها را خصم معتقد و یا در علم دیگری مبرهن شده است . مسلمیّات .
مسلمات . [ م ُ ل ِ ] (ع ص، اِ) ج ِ مُسلمة. (ناظم الاطباء). رجوع به مسلمة شود : برنخوانده خلق پنداری همی مسلمات و مؤمنات قائنات . ناصرخسرو.