مسکت

(مُ کِ) [ ع. ] (اِفا.) خاموش کننده، ساکت کننده.<br>

(مُ کِ) [ ع. ] (اِفا.) خاموش کننده، ساکت کننده.

مسکت .[ م ُ ک ِ / م ُ س َک ْ ک ِ ] (ع ص ) خاموش کننده . ساکت کننده . (از اقرب الموارد). رجوع به اسکات و تسکیت شود.

مسکت . [ م ُ ک َ ] (ع ص ) خاموش شده . ساکت شده . خاموش : امیر محمود این حدیث را هیچ جوابی نداشت مسکت آمد و خاموش ایستاد. (تاریخ بیهقی چ ادیب ص ٦٨٨).

مسکت . [ م ُ س َک ْ ک َ ] (ع ص، اِ) نعت مفعولی از تسکیت . ساکت کرده شده . خاموش گردانیده . (از اقرب الموارد). رجوع به تسکیت شود. ◄ آخرین تیر و تیر پسین از تیرهای قمار. (منتهی الارب ) (از اقرب الموارد).