مسیچه
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مسیچه . [ م ُ چ َ / چ ِ ] (اِ) مخفف موسیچه و آن طائری است سفید مشابه به قمری، و بعضی صعوه را گویند. (غیاث ) (آنندراج ). یک قسم مرغ سفید و شبیه به فاخته و از آن بزرگتر که در هنگام پرواز با بالهای خود صفیر میزند. (ناظم الاطباء). و رجوع به موسیچه شود.