مشارف
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مشارف . [ م َ رِ ] (ع اِ) ج ِ مشرف و مشرفة. (ناظم الاطباء). ج ِ مُشْرَف ̍ (الموضع یشرف منه ). (اقرب الموارد) (از محیط المحیط). - مشارف الارض ؛ بلندیهای آن . (از اقرب الموارد) (از محیط المحیط). بلندی های زمین . (ناظم الاطباء).