مشاط

مشاط. [ م ِ ] (ع اِ) امشاط. ج ِ مشط (مثلثة). شانه ها. (از منتهی الارب ) (از آنندراج ) (از ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد) (از محیط المحیط). و رجوع به مشط شود.

مشاط. [ م َش ْ شا ] (ع ص ) که شانه زند. (از اقرب الموارد). و رجوع به مَشط شود.